Wie is de mol? Aflevering 7 – Iets is niets

Deze aflevering bewijst dat Wie is de mol? best een leuk programma is voor horrorfans. Of, in de woorden van Rop: het is net The Shining. In een verlaten resort lopen drie bezeten piccolo’s rond, die de deelnemers in een kamer proberen op te sluiten terwijl zij in vijfenveertig zenuwslopende minuten hun koffer moeten zoeken. Dit alles wordt gecoördineerd vanuit een control room vol camerabeelden.

Vijfenveertig bloedstollende minuten
Rop gaat als eerste en weet na het eerste kwartier zonder resultaat af te haken. Taeke vindt Rops koffer, maar mag deze niet meenemen, en eindigt zonder buit. Klaas vindt Tims koffer (of is het toch zijn eigen koffer?) en wordt, wat een verrassing, ingesloten. Maar gelukkig is er nog iemand die zijn best doet: Tim rent in de laatste seconden met zijn koffer de control room binnen; 300 euro.

Dan pas blijkt hoe hard ze écht hebben gefaald: op ieder camerabeeld was duidelijk de locatie te zien, terwijl de groep zo ongeveer de helft van de tijd heeft besteed aan het uitvogelen van wat er waar stond.

opdr1_14

Vier op een rij
De productie maakt weer dankbaar gebruik van elke uitgestorven locatie in de Dominicaanse Republiek. Na een doods verlaten resort is het nu de beurt aan een roestige oude opslag. Je kunt je geen betere locatie voorstellen voor een bloedstollend potje vier op een rij. Toch?

Annemieke hengelt hierbij heel hard de jackpot binnen. Klaas weet van niets iets te maken en haalt met behulp van een afpakkwartet een zwarte vrijstelling bij Annemieke vandaan. Voor wie het had gemist: Taeke scoort wel een jokertje her en der, maar trekt verder vooral geld uit de pot.

Molino is geopend!
Op een knus pleintje zijn wat tafeltjes gedekt. Restaurant Molino is geopend, maar zonder keuken. Taeke en Rop zijn managers en weten met een beperkt startkapitaal alles op de menukaart uit te besteden aan lokale restaurants. De obers moeten al fietsend en rennend van A naar B en weer naar A en terug naar B.

Het gaat slecht met het startkapitaal, maar Tim weet veel te redden met zijn handjeklap, want dat werkt altijd bij mannen met snorren en temperament. Even later blijkt dat de lokale restaurants ‘mañana mañana’ hoog in het vaandel hebben staan. Of Klaas heeft ze gewoon ingefluisterd dat ze niet zo hoeven te haasten, daar komen we over een paar weken misschien achter. En wie weet hoeveel nieuwe batches kip er gefrituurd moesten worden nadat Klaas er wéér overheen had gekwijld. Het is maar goed dat ze geen bezoek van Rob Geus of Gordon Ramsay hebben gekregen. Toch wordt er aardig wat geld binnengehaald met het restaurantje spelen, zo blijkt tijdens de nazit.

opdr3_07

Test & Executie
Klaas wil een dealtje sluiten en wil jokers van Annemieke ontvangen voor het nog-niet-inzetten van zijn zwarte vrijstelling. Annemieke gaat er niet op in, want ze denkt dat hij de mol is en dat hij zijn zwarte vrijstelling dan toch niet in zal zetten en zelfs als hij dat wel zou doen, zou ze veilig zijn omdat ze dan op de goeie mol zit. Volg je het nog?

Uit de testbeelden leren we het volgende: Taeke zet in op Tim, Tim zet in op Annemieke en Klaas, Klaas zet in op Annemieke, Annemieke zet in op Klaas en Rop zet in op Tim en Klaas. Klaas gaat door, Tim en Annemieke ook. Dan gaat het tussen Rop en Taeke, en krijgt Rop dan toch een rood scherm te zien.

Wie is de mol?
Diep van binnen hoop ik nog steeds dat Taeke de mol is. Of Tim, desnoods. Maar week na week zie ik mijn vrees dat het Klaas is steeds meer bevestigd worden. Als ik het nu moet inschatten, denk ik dat Klaas de mol is, Annemieke de winnares en Tim de verliezend finalist. In dat geval zal mijn mol-van-het-eerste-uur Taeke volgende week het veld moeten ruimen. Laten we hopen dat ik het mis heb.

Wie is de mol? Aflevering 6: Misplaatst

Na het vertrek van Marjolein zijn er nog 4 mannen en 2 vrouwen in het spel. Geen verrassing, want we weten natuurlijk allemaal dat de mol een man is dit jaar.

In het theater
Eerst mag de groep aan de slag als decorbouwers. Rop is helemaal in zijn element. Ze moeten twee identieke eetkamers verbouwen met een wandje ertussen: Klaas, Tim en Annemieke aan de ene kant; Taeke, Rop en Cécile aan de andere kant. Klaas vindt het de normaalste zaak van de wereld om in inches te passen en meten, en het is maar dat Taeke daar een opmerking over maakte, anders hadden de kamers er héél anders uitgezien.

Annemieke denkt dat witte jokers niet tellen en laat Tim er zonder al teveel weerstand mee aan de haal gaan. Daarmee bewijst ze wat mij betreft definitief dat ze veel te weinig ruggegraat heeft om de mol te kunnen zijn. Cécile wordt in het ootje genomen door Klaas en vindt dat heel vervelend. Maar dat is niet het enige dat Klaas doet; hij staat achter de rug(!) van Annemieke en Tim ook fanatiek het spel te veranderen door de eettafel enkele centimeters naar achteren te duwen als ze even niet opletten.

Puntje bij paaltje: de groep heeft niets verdiend met deze opdracht.  Wat een verrassing.

opdr1_09

Uit de hoogte
In twee kabelbaancabines wordt er vervolgens een vrij saaie heen-en-weer-vertaalopdracht uitgevoerd. Zoiets is natuurlijk gedoemd te mislukken, omdat niemand van tevoren het NAVO-spellingsalfabet uit zijn hoofd heeft geleerd. Een kansloze onderneming. Bij de uitslag is het een hoop gegiechel en weinig geld.

Cécile is aan het puzzelen geslagen met het briefgeld en kan er geen chocola van maken. In de bus zet ze echter haar beste pokerface op en bluft ze dat ze helemaal weet wie de mol is. Klaas kijkt hier toch een beetje zenuwachtig bij. Dan wordt er, alsof het vertrek van Cécile in de sterren staat geschreven, geloot om het nieuwe penningmeesterschap. Dat gaat naar Annemieke.

City Tour
Er moeten kartonnen poppen van de kandidaten worden verzameld. In twee auto’s rijden twee groepen door de stad. Klaas wil wel graag kaartlezen, want dan heeft hij tenminste een beetje grip op het spel. De eerste die wordt gevonden is het kartonnen evenbeeld van Taeke. Op de achterkant van de poppen blijken woorden te staan, die samen verwijzen naar de laatste pop die gevonden moet worden.

Halverwege grist Tim de kaart uit Klaas zijn klauwen, omdat Klaas er een potje van maakt. Annemieke komt vervolgens geen helling meer op omdat de auto zwaar oververhit raakt. Cécile verdwijnt op de achterbank in een walm van uitlaatgassen, en heeft enige tijd later zwaar bedwelmd de test moeten maken.

De groepsfoto die het resultaat is van de noeste arbeid lijkt uiteraard weer nergens op, en weer wordt er geen geld verdiend. Airen stond om te beginnen al verkeerd, en Klaas had hier natuurlijk weer een vinger in de pap.

opdr3_11

Test & Executie
Klaas wil graag een verbond sluiten met Cécile, maar volgens haar is het daar te laat voor. Hij heeft haar helemaal niet nodig, zegt hij vervolgens, en ik geloof dat dat nog best wel eens waar zou kunnen zijn.

Veel mensen zetten in op Tim en Klaas. Iedereen op dat spoor gaat door. Tim redt dat zelfs zonder joker in te zetten. Cécile verlaat echter het spel, hoe goed ze ook op die biljetten had gestudeerd.

Wie is de mol?
Hoe graag ik mijn Taeke-tunnel ook zou willen voortzetten, ik geloof niet dat dat realistisch is. Hoe verder we vorderen, hoe kleiner de kans dat het iemand anders is dan Klaas.

Wie is de mol? Aflevering 5 – 3 al weg, 7 over

In Wie is de mol? begint elke dag rustig keuvelend aan de ontbijttafel. Broodjes met jam, een portie ontbijtgranen, een uitzicht waar je een moord voor zou doen, alles is aanwezig om de dag goed mee te starten.

Fietstochtje
Het is maar goed dat de groep lekker is uitgerust, want er staat ze langs het strand een intensieve opdracht te wachten. Om beurten moeten ze met hun fiets door het zand ploegen, langs een serie enveloppen met de nummers 1 tot en met 12. Er moet eerst iemand zorgen dat ‘ie binnen 10 minuten bij Art is, die op dat moment aan de overkant van de baai een vraag zal voorlezen. De juiste antwoorden zitten in de enveloppen en die moeten dus via porto worden doorgegeven door de rest van de groep.

Als je heel goed kunt hockeyen, kun je per definitie ook heel hard fietsen. Taeke mag daarom vooruit crossen, en kan misschien her en der een envelop verdonkeremanen. Enveloppen 1 t/m 6 worden door de rest van de groep namelijk nooit meer gevonden, terwijl de enveloppen die wél gevonden worden toch redelijk in het zicht hangen.

opdr1_04

Maar er is meer dan het mysterie van de verloren enveloppen. Taeke is niet bijzonder communicatief, Cécile staat doodsangsten uit voor het fietsen in los zand, Marjolein verliest haar porto, meerdere mensen fietsen klakkeloos langs enveloppen, Taeke neemt niet eens de moeite een antwoord uit zijn duim te zuigen als de rest van de groep faalt het antwoord van de boom te trekken, Tim is elke vorm van etherdiscipline alweer geheel vergeten… En zo kan ik nog wel even doorgaan.

 

Boca del Tiburon
Dan wordt er een potje memory gespeeld: negen indianensymbolen die op blokjes hout aan boeien verzameld moeten worden. De groep gaat in drie teams met bootjes het water op en moeten de juiste symbolen verzamelen, maar uiteraard drijven er her en der ook verkeerde symbolen rond.

Uiteindelijk wordt echter het plaatje compleet gemaakt, en vindt de groep een schatkaart: boca del tiburon, wat zoveel blijkt te betekenen als haaienbek, en de stuurmannen zetten koers naar een prachtig eiland met een indrukwekkende rotspartij en de vorm van een rij tanden. Klaas waagt zich tussen de kaken en opent het cijferslot op de kist die daar te vinden is. Hij tovert 1000 euro tevoorschijn. Prima, maar het is op zijn minst wonderlijk te noemen dat iemand die door zo veel deelnemers wordt verdacht in zijn eentje onbespied zijn neus in die kist mag steken.

opdr2_18

 

Doorgeefspel
Op de brug naar nergens wordt er vervolgens een soort doorfluisterspel gespeeld. Er moeten een paar zinnen van de ene naar de andere kant worden doorgegeven, en vice versa, met genoeg room for error om een hoop moeite om te vormen tot een bijzonder lage opbrengst. Er gebeuren rare dingen, waaronder een zin die per ongeluk wordt geïntroduceerd als Cécile een vergeten woord wil invoegen.

Het resultaat: slechts één zin wordt juist overgebracht. Een teleurstellend resultaat voor al die presentatoren en acteurs die naar eigen zeggen zo fantastisch stukken tekst kunnen onthouden en reproduceren.

Test & Executie
Wat blijkt? Er zitten veel mensen op Tim, en ook Klaas heeft zich aardig verdacht gemaakt. Van Marjolein moeten we maar gissen op wie ze zit. Meestal niet zo’n goed voorteken (want natuurlijk wil de regie niet in beeld brengen op wie de afvaller zat), en inderdaad: ze krijgt een rood scherm voor haar kiezen.

Wie is de mol?
Vorige week werd ik niet veel wijzer van wat ik zag. Deze week wordt mijn aandacht weer op twee spelers gevestigd: Taeke en Klaas. De eerste voornamelijk omdat hij een ideale positie had om op de fiets een aantal enveloppen te verduisteren, de tweede omdat er zomaar nog een briefje van 1000 in de schatkist had kunnen liggen. Maar ook vlak ik Rop (“Ik ben het écht, écht, écht niet. Echt niet.”) niet uit.

Wie is de mol? Aflevering 4 – Minder dan je denkt

Aan het begin van de aflevering (die – spoiler alert – zeer onbevredigend zal eindigen) stelt Klaas het penningmeesterschap ter discussie. Hij wil er wel vanaf, en Tim en Ellie werpen zich op om deze verantwoordelijkheid van hem over te nemen; na een wat vreemde stemming gaat Cécile er op opmerkelijke wijze mee vandoor terwijl ze niet met geld om kan gaan en nauwelijks kan tellen.

*insert Jaws-deuntje*
Dan een opdracht waarbij ‘het gevaar net onder het oppervlak zit’. Duikers. Terwijl duo’s in kajaks stappen en Cécile met GROTE weerzin haar waterschoenen aantrekt, worden er obscure codes uit de luidspreker geschreeuwd en moeten er kokers met geld, zonder geld of met negatieve bedragen worden verzameld op het water. De duikers trekken echter zo ongeveer de helft van de groep omver, en dat betekent dat veel kokers niet in de mand belanden.

Wat kunnen we hieruit leren? Niks. Het is volstrekt onduidelijk wie de goede en wie de verkeerde kokers heeft gepakt, welke kokers op de zeebodem zijn beland, wie hard heeft geroeid en wie zich gewillig omver heeft laten trekken (oké, behalve Tim, die heeft een duiker nog een blauw oog gepeddeld). Uit 6 kokers (+1300 en -300) belandt er uiteindelijk 1000 euro in de pot. Wie we daarvoor moeten bedanken is een raadsel. Hopelijk worden we wat wijzer van de volgende opdracht.

opdr1_05

Soepele samenwerking
Art wil graag duo’s zien die soepel kunnen samenwerken. Vervolgens hobbelt iedereen een voor een door een steengroeve waar mandjes staan met jokers, geld, vrijstellingen achter slot en grendel, woordenboeken met nog meer geld, etc. Annemieke vindt 3 jokers en een negatief bedrag van 500 euro, en vindt dit ‘de hoofdprijs’. Als aan het einde Ellie haar ‘pak af’-kaart mag gebruiken, laat ze maar één van haar drie jokers zien en denkt niemand er dus over na dat zij wel eens degene zou kunnen zijn die dat negatieve bedrag heeft gepakt. Well played!

Hele klim
Naast een steile rotswand mag de groep raadsels oplossen. Ze hebben acht kansen op succes; ieder antwoord levert een bosje sleutels op, waarbij één van de kandidaten tegen de rotswand aan zijn/haar leven mag wagen om een kistje bovenop de helling te openen met een van de sleutels.

Cécile waagt zich er niet aan, en Annemieke blijkt toch niet zo dapper als ze dacht nadat ze haar helm heeft opgezet en haar tuigje heeft omgegaan. Er blijven nog zes kansen over, en uiteindelijk gaan beide sloten op het kistje open. De opbrengst van 1500 euro is, zo merkt Ellie terecht op, toch wat minder dan je zou denken na zo’n pittige opdracht.

opdr3_08

Test & Executie
In een idyllische grot wordt de test ingevuld. Er wordt wat geschoven in de verdenkingen, en Annemieke zet de volle drie jokers in. Wellicht wordt ze zenuwachtig van de jokers in haar bezet, en die ze eigenlijk niet gehad zou hebben. In de executie is het eerste scherm voor Rop: groen. Het tweede scherm dat wordt getoond is dat van Ellie, en dat schiet jammer genoeg naar rood.

Wie is de mol?
HELLUP! Ik weet het niet meer. Mijn mol Taeke was een beetje onzichtbaar vandaag, en deed het eigenlijk zo slecht nog niet. Er wijst steeds meer naar Klaas, maar kijk eens hoe het ervoor staat in de poule-om-een-driegangendiner:

Vriend E: Taeke – Klaas – Klaas
Ondergetekende T: Taeke – Taeke – Taeke

Ik kan best op Klaas inzetten, maar die strijd ga ik niet meer winnen. Ik overweeg om een keer op Rop in te zetten (tip 131512: spreid je winkansen), maar moet er nog zeker een paar nachtjes over slapen.

 

Wie is de mol? Aflevering 3 – Wie schrijft die blijft

De leader van deze aflevering was al veelbelovend: lasers! Altijd een hoogtepunt in de serie, en wat een adrenalinekick. Maar eerst vestig ik graag even de aandacht op een citaat van Ellie in het begin van de aflevering: “[…] omdat Rop een van mijn hoofdverdachten is als mol zijnde” – óf het is wat lullig geformuleerd en het is tijd voor een opfriscursus grammatica, óf het is een raar soort verspreking.

Geldruil
Maar eerst een potje chaos. In duo’s (en een trio) moeten er biljetten bij elkaar worden gezocht. Er zitten stukjes van geldbiljetten aan paaltjes bevestigd en, een beetje in de stijl van het kaartspel eenendertigen, moeten deze stukjes uitgewisseld worden. Je pakt een deel, en je moet een ander deel terughangen. Annemieke en Taeke hebben als eerste hun 500 euro compleet. Klaas en Tim gaan voor de 1000 euro, en falen hier behoorlijk in omdat ze te druk zijn met socializen met hun nieuwe Dominicaanse buddy’s. Groetjes!

opdr1_03

“Domino’s Pizza, met Taeke”

Op de rug
Tussen de bedrijven door buigt de groep zich over het mysterie van het geld en wordt er gespeurd naar mogelijke hints. ‘Wat is er toch met die achterkant?’ horen we Klaas als eerste vragen, en hij suggereert dat er een patroon in zit. Misschien een foto, stelt Rop voor. Maar ja, waarvan dan? Tim weet het nog niet, zegt: “On it“. Een bijzondere (én bijzonder dubbelzinnige) opmerking.

Lasers, drones, alles…
Eindelijk! Bij volle maan, in een fort, met obstakels en spooky belichting, en gevaar dat overal vandaan komt. Wat een feest. Een voor een gaan de deelnemers over het veld met obstakels, en er wordt 1500 euro over de deelnemers verdeeld. Bovendien hangen her en der wat verdubbelaars. Tim wordt aangewezen als verkenner en neemt zijn tijd. Boven zijn hoofd klinkt het gezoem van drones, als malariamuggen. Alsof die snipers tussen de kantelen nog niet zenuwslopend genoeg waren. Onder leiding van centralist Ellie wordt het geheel nauwgezet gecoördineerd.

Na verkenner Tim gaan Klaas en Annemieke;  van hen haalt alleen Klaas de eindstreep, omdat Annemieke in de laatste meters wordt afgeknald. Taeke en Remy gaan als een speer en zetten de snipers en drones op een dwaalspoor. Beiden halen het eindpunt en Taeke (met 500 euro op zak) grist zelfs nog een verdubbelaar mee.

Dan gaan Elly en Rop. Elly is als een vis in het water, en Rop eindigt als een vis in het net. Hij rent een obstakel omver, want hij is nachtblind. ‘NOHHHH, EEN MOL IS OOK BLIND!’ denk je nu misschien, als je een beetje paranoïde bent aangelegd. Welnee, een mol weet prima zijn weg te vinden in het donker. Ellie komt ongedeerd bij de eindstreep, maar maakt zichzelf toch verdacht omdat ze zogenaamd de verdubbelaar niet van de paal krijgt.
opdr2_16

Tot slot Marjolein en Cécile, waarbij fashion icon Rop zich een ongeluk lacht om Cécile ” Hockeymoeder” Narinx in witte legging (ter info: sjongejongejonge, het zijn skinny jeans).
Marjolein faalt, Cécile weet zelfs mét verdubbelaar naar de eindstreep te huppelen. De eindscore: 1700 euro in de pot, waarvan 1000 door Taeke himself.

Nou, Tessa, die tunnel op Taeke is zeker een doodlopend spoor?
Welnee. Wacht maar.

Awkward
Remy zegt dat de mol behoorlijk te kakken is gezet omdat er zo lekker veel geld is verdiend. Er wordt wat ongemakkelijk gelachen, en niemand weet waar hij moet kijken. Awkward. Dan maar aan het bier, La Bamba zingen met de lokale Los Lobos, en meeblèren met Anita Meijer in de bus.

Macht over de pot.
Tijd voor een veiling! Art spreekt de kandidaten toe, die per direct niet meer met elkaar mogen praten. Er kan blind worden geboden op de macht over de test: degene die het op één na hoogste unieke bod uitbrengt, mag 5 vragen uit de test wegstrepen die dan niet meer meetellen.

Lesje tactiek. Stel: je bent de mol. Twee dingen staan dan vast. Ten eerste moet er zoveel mogelijk geld uit de pot. Ten tweede kan het je geen fuck schelen of je wel of niet die vragen mag wegstrepen, want het is niet alsof Art jou naar huis kan sturen. Wat doe je? Ik zal deze vraag meteen voor je beantwoorden: je schrijft natuurlijk het volledige bedrag uit de pot op je biedingskaartje. Het eerste bod daaronder is automatisch het winnende bod, en jij hebt ervoor gezorgd dat dit bod lekker hoog is.

Ik zal iets verklappen: het totale bedrag in de pot was 4150 euro, en van Taekes bod zien we alleen de eerste twee cijfers: 41. “Een beetje op gevoel. We zien het wel,” grijnst Taeke. Doe ermee wat je wilt.

Test & Executie
Wie het winnende bod heeft uitgebracht, dat horen we niet. Maar het winnende bod is 2345 euro, en Tim heeft géén idee van wie dat bod kwam, maar weet zichzelf ook niet echt een houding te geven. Overigens begint het bedrag van Rop ook met een 2 én is hij (ondanks gehussel van de montage) dat hij de allerlaatste was die zijn kaartje invult.

Er volgen drie groene schermen voor Elly, Taeke en Tim. En dan een rode voor Remy, die eerst nog zo lekker laconiek was, maar nu zelf flink te kakken is gezet door de mol.

Wie is de mol?
Het zal de oplettende lezer niets verbazen: Taeke.

Maar misschien ook Klaas (al weiger ik om in die Klaas-is-de-mol-woordpuzzel te geloven). Of Rop. En ook Ellie werkt zichzelf (tegen al mijn verwachtingen in) aardig naar de voorgrond. Na haar eerdere bijzondere uitspraak in deze aflevering (zie hierboven), zegt ze bij het uitbrengen van haar bod: “Ik denk dat een aantal kandidaten zich grote zorgen maken over deze test en een veel hoger bedrag zullen bieden. En ik hoef dat niet te doen.” Dus.

Wie is de mol? Aflevering 2 – Het laatste woord, letterlijk

Once you eliminate the impossible, whatever remains, no matter how improbable, must be the truth.
– Sir Arthur Conan Doyle (Sherlock Holmes)

Na een wat onbevredigende afsluiting van de eerste aflevering gingen de tien kandidaten aan de slag in een zoutmijn. Op verschillende plaatsen waren keurig bergjes zout gedeponeerd, die door een ingewikkeld railsysteem niet al te gemakkelijk van plek A naar plek B te krijgen waren. Een plan was wellicht handig geweest, maar de deelnemers renden gewoon van hot naar her, en de enige orde in de chaos die er heerste, was Ellie’s etherdiscipline.

Zoutmijn
De zoutmijn was een waar molparadijs. Zelfs onder de ietwat dictatoriale portobewindvoering viel er genoeg te mollen. Zeezout van het land in plaats van uit het water scheppen (Taeke! Marjolein!), gewoon even contraproductief naar de verste verte van het zoutlandschap hobbelen om te kijken of daar nog een eenzaam bergje ligt (Tim!), of gewoon een kruiwagen omgooien (Remy!).

Ik doe mijn best mezelf van tunnelvisie te onthouden, maar wil graag nog even de aandacht vestigen op de volgende gebeurtenissen: eerst staan Klaas en Rop zeezout van het land te scheppen, en komt Airen met de suggestie dat dit zout uit het water geschept moet worden. Vervolgens gaan de laarzen aan en staan Klaas en Marjolein uit het water te scheppen. Taeke en Tim rennen hierlangs, Taeke merkt op dat ze met laarzen aan in het water staan, en toch… staat Taeke even later met Marjolein het zeezout van het land te scheppen, en vertellen ze trots dat ze de kar met dit “zeezout” op de goeie plek hebben gekregen. Doe ermee wat je wilt.

Fotoreconstructie
Daarna verzamelt de groep zich gezellig op een trap met een flink aantal locals. Art maakt een foto, en vervolgens moeten de deelnemers deze foto reconstrueren.

Rop heeft hierbij het lumineuze idee om de trappen niet over de lengte per trede te verdelen, maar in smallere blokjes van drie treden per persoon. Zogenaamd omdat je beter kunt onthouden wat je in één oogopslag kunt zien, maar een bijzonder bijverschijnsel hiervan is dat bij het nagaan van de resultaten ineens volledig onzichtbaar is geworden wie de fouten heeft gemaakt. Als hij de mol is, dan was dit een gouden zet.

Spookklooster
De laatste opdracht van deze aflevering is de mooiste. De groep wordt opgesplitst in duo’s en krijgen per duo een dilemma: de één ontvangt twee jokers, de ander mag tien minuten rondstruinen in een spooky kloosterruïne. Kom je er niet uit, dan mag je ook zonder jokers met zijn tweeën naar binnen, maar dan houdt Art de jokers in zijn zak.

Taeke en Tim zijn het eerste duo, en Tim heeft meteen de beste deal: hij mag de volle tien minuten naar binnen én krijgt een joker van Taeke als hij Taeke achteraf vertelt wat hij gezien en gehoord heeft.

In het klooster klinken stemmen van mollen uit het verleden. De stem van Margriet vertelt ons dat we dit jaar misschien niet moeten zoeken naar de mol, maar naar de kandidaten: deductie als strategie. Zoals een groot detective ooit sprak: “Once you eliminate the impossible, whatever remains, no matter how improbable, must be the truth.” Kees vertelt dat de mol de enige is die iets heeft aan vertrouwen, en Dennis zegt dat als de mol geld verdient, hij of zij altijd weet dat dat er weer uitgespeeld kan worden.

Verder komt de zin ‘het spel verandert niet voor je ogen, maar achter je rug’ keer op keer op keer terug, als een soort echo van vorige week. Nog geen idee wat dit te betekenen heeft, maar mijn vermoeden is dat we dit niet voor het laatst hebben gehoord dit seizoen. Verder gehoord: zoekt en gij zult vinden, een opvallende mol is meestal geen mol maar een angstige kandidaat, probeer tunnevisie te vermijden.

Ellie heeft volstrekt geen boodschap aan de stemmen van de mollen en doorzoekt de crime scene(?) minutieus op verborgen jokers en vrijstellingen.

Kortom? Mindfuck. Heerlijk.

Test & Executie
Tijd voor de test. Er zijn aardig wat jokers in het spel gekomen; tijd om uit te vinden wat dat voor gevolg heeft. Al snel blijkt dat Airen naar huis moet; haar ene joker heeft haar niet kunnen redden.

Wie is de mol?
Daar vraag je me wat. Het is nog wat vroeg voor al te grote conclusies; wel durf ik er geld op in te zetten dat de mol geen vrouw is dit jaar. Mijn verdenking gaat vooralsnog nog steeds naar Taeke, maar ook Rop en Tim staan hoog op mijn lijstje.

Wie is de mol? Aflevering 1 – Wijsmaken

Na even wikken en wegen heb ik besloten om dit jaar toch maar weer verslag te leveren van de afleveringen van Wie is de mol? 2016. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, blijkt al na de eerste aflevering van dit nieuwe seizoen. En dit is niet alleen leuk voor mijn achterban (toch? hoop ik….?) maar ook heel nuttig om mijn eigen gedachten te ordenen, aangezien mijn vriend en ik een poule zijn aangegaan om een driegangendiner.

#moltalk
De aflevering begon met een ietwat geforceerd onderonsje van Art met de mol. Ik vermoed dat dit, net als de special die aan dit nieuwe seizoen voorafging, is bedoeld om nieuwe kijkers een beetje wegwijs te maken in het spel. En om de aluhoedjes gek te maken natuurlijk; half mollotig Nederland zal inmiddels wel met Photoshop in de weer zijn gegaan om de weerspiegeling in Arts pupillen uit te vergroten, of de schimmen en schaduwen op de achtergrond uit te werken tot een silhouet van de mol.

Ikzelf waag me niet aan complottheorieën en dergelijke shortcuts, en zoek de mol in actie en reactie (of het gebrek daaraan)  Hoe manoeuvreert de mol zich door het spel? Wie weet (dankzij voorkennis) tactisch slimme posities in te nemen om de boel in het honderd te laten lopen? Wie brengt het minste geld in het laatje? Meer dan in voorgaande jaren wil ik me op deze dingen gaan richten. Verwacht geen verslag van minuut tot minuut, maar een schets in grote lijnen met daarin uitgelicht mijn verdenkingen.

wie-is-de-mol-2016-intro

Metrotunnelvisie
Alle kandidaten werden in de metro geduwd en kregen een opdracht waarbij ze verschillende soorten mensen bij elkaar moesten verzamelen: mannen met baarden of uniforms, vrouwen met rode nagels of de naam Maria op hun paspoort. Maar natuurlijk was er de immer aanwezige dubbele bodem: het ging helemaal niet om deze opdracht, maar om inschatting die 1 van de 10 deelnemers over deze opdracht moest maken: zou het ze lukken of niet? Het juiste antwoord op deze vraag was wat het geld in het laatje bracht. En degene die deze vraag mocht beantwoorden, was Klaas.

Welnu. Ik zou zeggen dat de kans altijd het grootst is dat het niet zal lukken: zet negen mensen die een eerste indruk moeten maken (lekker verdacht doen dus) in een volle metro neer met een opdracht waarbij ze in halfbakken Spaans lichtelijk onwillige locals van hot naar her moeten sturen, en een debacle is gegarandeerd. Klaas schatte dit dan ook keurig in.

De mol, wie dat dan ook is, heeft niet zo bijster veel invloed op dit spelletje en kan maar het beste zo goed mogelijk zijn best doen om zijn eigen onderdeel van de opdracht zo goed mogelijk af te ronden. Er werd een beetje wazig gedaan over wie het nou precies wel en niet was gelukt: maar puur ter informatie: Taeke, Airen en Tim hadden hun clubje in ieder geval compleet.

Zeulen in de zandduinen
Bij de volgende opdracht werd een reusachtige topito (mojito? pepito?) door verschillende vakken in de zandduinen gesleept. Cecile was niet helemaal in haar element, want op platte schoenen (ik zal mijn mening even voor me houden) en dat bleek voor wel meer mensen te gelden, want Remy had het te druk met zijn veters en Marjolein stond er sowieso alleen maar bij om heen en weer te huppelen en het touwtje omhoog te houden.

Taeke had er een persoonlijke workout van gemaakt waarbij het niet om geld maar om mensen ging (tuurlijk joh), en waarbij hij liever de topito nog nét even een geldvak uit bulldozerde, om vervolgens in de laatste seconden pauze te gaan houden. Ik weet niet of dit representatief is voor de sportersmentaliteit in de hockeywereld?

Test & Executie
Het immer spannende spel van de schermen was een tikkie minder spannend deze avond. Van de tien deelnemers waren er namelijk maar drie die hun scherm te zien kregen. Ik kan jullie met kansberekeningen om de oren slaan, maar de kans dat dat van de 10 testmakers nét deze mensen een rood scherm kregen, was gewoon niet zo heel groot. Er ging dan ook niemand naar huis.

Wie is de mol?
De eerste naam op het lijstje in de poule die ik met mijn vriend heb opgezet, is Taeke. Na iedere aflevering schrijven we een naam op een lijstje, en degene die in de loop van alle afleveringen het vaakst de naam van de mol heeft opgeschreven, wordt door de ander getrakteerd op een geheel verzorgd driegangendiner. The stakes are high!

PS: mag volgende week Cécile naar huis? Ah toe?

In de trein

“Ik zou wel iets willen, maar dan wel klein. En onopvallend.”

“Alles met kleur vind ik eigenlijk lelijk. Maar dan ook echt alles.”

“Het is nu wel hip, maar is het dat over 20 jaar ook nog?”

Drie meisjes in de trein hebben het over tatoeages. Het is winter, en zeker vier lagen kleding bedekken de inkt op mijn bovenarm.  Groot. Opvallend. Gekleurd…

Hip? Shit.

Wat moet ik hier over 20 jaar wel niet van denken?

Tip van Tessa (1)

De tip van Tessa… Ik zou er werk van moeten maken, aldus mijn teamgenoten. Voorlopig nog geen eigen TvT-pagina, geen Facebook-community, geen dagelijkse nieuwsbrief met de grote do’s en don’ts van het leven, maar zeg nou zelf: een eigen rubriek op mijn website is toch ook al heel wat? Ik trap af met een gouden tip voor komend weekend…

10989201_1020347027998826_2172850640111535202_n[1]Ga zondag naar het Uit Je Bak Festival in Castricum! 

Ik preek weer eens voor eigen parochie want mijn voltallige lezerspubliek zal waarschijnlijk wel aanwezig zijn, maar het kan beter een keer te veel dan een keer te weinig worden gezegd.

Ska, pop, folk, punk, poëzie, theater, hiphop, mannen met sombrero’s… De line-up van het festival is weer even divers als altijd. Ook zijn we natuurlijk weer voorzien van de leukste en meest enthousiaste vrijwilligers, de beste eetkraampjes met het lekkerste eten en, niet geheel onbelangrijk, de liefste weergoden: volgens de voorspellingen wordt het een zinderende 19 graden Celsius, met lage neerslagkansen (klop het af! klop het af!) en een overheerlijk zonnetje op de bol. Te koud voor het strand, te warm om binnen te hangen, dus de enige logische conclusie is: ideaal festivalweer.

Is er iets wat je nog tegenhoudt? Nee, want het festival is ook nog eens gratis. Kom je even hoi zeggen bij de bar of de merchandise? Tot zondag! Meer info over het festival: http://www.uitjebak.nl.

DIY-WIDM-weekend dag 2: Kasteeltuin, kluiskraak, campinghunt… Finale!

groep zondagochtendNa een enerverende zaterdag en een korte nacht wordt het zondagochtend. De zon schijnt en het belooft een mooie dag te worden. De groep schuift aan bij het ontbijt in Slot Assumburg. Op zaterdag zijn Anita, Fons en Bob afgevallen, en na het ontbijt volgen genadeloos de volgende test en executie. Aliki zet haar vrijstelling in, en Auke moet helaas het spel verlaten. In het spel zijn nu nog Aliki, Erwin, Joris, Leontien en Olga.

De eerste opdracht op zondag vindt plaats in de prachtige kasteeltuin van het slot, en in de omliggende boomgaarden. Overal in de tuin en de boomgaarden hangen kaartjes met daarop verschillende dingen die kunnen worden verdiend. Om beurten mag iemand door de tuin om een keuze te maken, en vervolgens wordt de volgende opgeroepen. Er wordt onduidelijk gecommuniceerd en ook de routes door de tuin lijken verre van logisch. En sommige kaartjes lijken ineens verdwenen…?

Sabotage
Achteraf blijkt dat toevallige, onbekende bezoekers kaartjes van beelden hebben getrokken om deze aan hun jas te hangen. Ik blijf erbij dat het goed is dat ik deze mensen zelf niet tegen ben gekomen, want ik had ze flink de huid vol gescholden. Aan iedereen die ergens kaartjes, lintjes of wat voor attributen dan ook ziet hangen, die duidelijk bij een spel horen: laat deze hangen! Een leuk grapje kan een heel spel of een hele speurtocht in het honderd sturen. Ontzettend asociaal.

Kluiskraak
Na de tuinen gaat de reis door. We laten Assumburg achter ons en reizen terug naar Castricum, waar een spannende puzzelopdracht en een overheerlijke lunch op ons wachten bij Wijnand en Marja. Er moet een kluis gekraakt worden: op tafel ligt een kluisje, waarvan de sleutel verstopt is. Eerst moet er een koffer met cijferslot worden geopend, en daaruit komen de volgende aanwijzigingen. De afvallers hebben allen een envelop in handen met daarop verschillende woorden. Er moet er een worden geopend, maar welke?

Om het cijferslot van de koffer te openen, moeten twee van de vijf kandidaten op pad om vragen in de omgeving te beantwoorden. Als de koffer na ongeveer twintig minuten geopend is, komen ze terug om gezamenlijk de opdracht voort te zetten. In de koffer zitten een doorzichtige kaart met gaatjes en een dik boek. De kaart wordt meteen over verschillende pagina’s van het boek geschoven, maar deze blijkt uiteindelijk op de instructiekaart te passen. In de gaatjes is het woord ‘telefoon’ te lezen, en dus wordt de envelop met dat woord erop geopend. Uit de envelop komt een kaartje met een soort Beale-codering. Het boek wordt gebruikt om de code te kraken en al snel wordt de sleutel van de kluis gevonden.

Na een overheerlijke lunch van Marja is het tijd voor wederom een test en executie. En deze is spannender dan ooit. Want niemand minder dan Leontien moet het spel verlaten, en zij werd door ongeveer de hele groep verdacht… De test is nog nooit zo slecht gemaakt, en de vier overgebleven spelers zitten met hun handen in het haar.

Campinghunt
Next stop: Camping Bakkum. In een soort ‘levend Scotland Yard’: de afvallers en twee personen van de organisatie vormen twee groepjes en gaan gewapend met camera’s over de camping. De kandidaten moeten op verschillende locaties vragen beantwoorden voor geld, maar iedere foto die er van ze genomen wordt, kost geld.

hunters

De jagers in hun natuurlijke habitat

Elke paar minuten wordt hun locatie doorgegeven aan de jagers die, in tegenstelling tot de kandidaten, niet mogen rennen. Al met al een behoorlijk kat- en muisspel, dat met 40 minuten rondrennen als opgejaagd wild wel heel intensief blijkt te zijn. Uiteindelijk wordt er toch wat geld verdiend, en is het al tijd voor de laatste test en executie voor de finale.

In theater De Pan wordt de laatste test voor de finale gemaakt, en hier vindt ook de executie plaats. Het oranje licht, het zenuwslopende muziekje… Doe-het-zelf voelde nog nooit zo echt!

Finalisten

Finalisten Erwin, Olga en Joris

Finale
Tijd voor een serieuze voorbereiding op de finale! We keren weer huiswaarts, alwaar de finalisten één voor één aanschuiven aan een tafel waar de afvallers hen verschillende aanbiedingen doen: de ene afvaller beantwoordt twee gesloten vragen naar waarheid, de andere biedt enkele testvragen voor de finale aan, weer een ander biedt aan om de finalist één minuut in een molboekje van een ander te laten kijken… De finalisten maken hun afwegingen en proberen hier hun voordeel uit te halen.

De finale is spannender dan ooit. Erwin zet alles in op Olga, terwijl Olga en Joris al hun vragen op Erwin beantwoorden. Maar wie is nu echt de mol? Na een zenuwslopende finaletest is het moment van de waarheid aangebroken. In een volle huiskamer vragen we de mol om naar voren te stappen, en daar gaat hij…

Joris is de mol!

Erwin en Olga zijn met stomheid geslagen: ze verdachten elkaar en gingen dus beiden voor de verkeerde mol. Joris heeft het glorieus gespeeld. Al bij de instructies van de allereerste opdracht grijnsde hij in de camera en wees hij brutaal zichzelf aan. Daarna speelde hij 450 euro weg in de bunkers, klooide hij her en der maar wat aan en wist hij alle verdenkingen van zich af te krijgen. Erwin heeft één vraag meer goed dan Olga, en wint daarmee het spel.

We bestellen pizza’s en praten na, tot laat op de avond. Wat was het weer een fantastisch weekend. Veel dank aan iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt, door te helpen met organiseren, te helpen met eten en locaties, of door als een volleerd molloot mee te spelen. Ik heb genoten. Tot volgend jaar?

volledige groep